Cees van der Laan is de hoofdredacteur van Trouw, een van de vele DPG-bladen. De struktuur van het DPG bedrijf kent een soort centrale artikelenfabriek, die dan door vrijwel alle bladen identiek worden afgedrukt, en daarnaast een klein journalistiek bedrijf per titel. Als leider van dat kleine journalistiek bedrijf heb je enkele voorrechten, waaronder het schrijven van de hoofdredactionele commentaren.Daarop kun je als lezer beter niet reageren, want kritiek van lezers op hoofdredactionele commentaren wordt in de pers van vandaag de dag in de regel niet geplaatst.

Toch heeft het wel nut daar zo af en toe eens kritisch naar te kijken. We doen eens een voorbeeld.

Het hoofdredactioneel commentaar van Cees van 27 juni 2020. Hij zet erboven: "De krant biedt ruimte , ook aan Maurice de Hond". In het artikeltje erkent van der Laan schoorvoetend dat de krant critici van de overheidsaanpak inzake Corona nauwelijks aan het woord liet, al heeft de krant dan, wat laat zoals hij zelf toegeeft, wel Maurice de Hond zijn mening laten geven. De reden voor dat weinig aan het woord laten  formuleert hij als volgt:"De krant selecteert op basis van relevantie,kwaliteit en scheidt zin van onzin."  En dan " hebben wij als krant Maurice de Hond in de afgelopen maanden  volstrekt genegeerd?"  En dan volgt "Nee, in tegendeel. Alle vragen die hij opriep zijn tegen het licht gehouden door de leden van het trouw-coronateam en voorgelegd aan wetenschappers, vooral in de discussies of de minuscule druppeltjes, de zogeheten aerosolen, het virus verspreiden of niet.". Oftewel, de krantenredactie van Trouw is zelf maar eens gaan beoordelen of de critici van het beleid gelijk hadden of niet. Dat roept de vraag op  hoe ze dat dan doen. Van der Laan: "we scheiden ook zin van onzin."  en " in dit perspectief komt er een hoop hele en halve onzin op de redacteuren af, waarbij het kaf van het koren moet worden gescheiden."

Pardon?

Als we het even uit elkaar trekken: eerst zegt hij dat de redactie het aan wetenschappers heeft voorgelegd.

Daarna zegt hij dat de redactie zin en onzin van elkaar scheidt. Laten we die eerste uitspraak eens pakken. Wetenschap gaat niet over absolute waarheid.  In de journalistiek mag dat waanidee bestaan, in de werkelijkheid is dat niet zo. Elke wetenschapper van enig kaliber zal u onmiddellijk vertellen dat zijn werk leidt tot nieuwe hypothesen, tot voorlopige data, maar nooit tot definitieve zekerheid. Dus wie van der Laan nu ook geraadpleegd heeft, die zullen nooit gezegd hebben dat zij zeker waren dat de andere zijde raaskalde. Wat meer is, Van der Laan moet inmiddels ook weten dat het Outbreak management team  talent van hooguit middelbaar kaliber bevatte. Als het nodig was de hoogst gekwalificeerde viroloog van Nederland, Goudsmit, uit te sluiten, dan weet je het wel. Hij moet nu toch ook weten dat ook vanuit methodologie van de Universiteit van Amsterdam er de grootst mogelijke vraagtekens werden gezet bij de wetenschappelijke waarde van de uitspraken waarop het anti-coronabeleid steunde. Maar goed, misschien wilde hij dat wel niet weten. want Cees van der Laan heeft hogere waarden in het leven dan de 'waarheid'. Hij gaat voor de 'zin'  of tegen de 'onzin'. Nou, Cees, 'zin' is eigenlijk een heel moeilijk woord. Het komt niet uit de methodologie en ook niet uit de epistemologie maar uit de metaphysica: de zin van het leven en zo. Het is typisch iets voor een christelijke krant om de 'zin' in teksten te zoeken, maar de 'zin' van teksten heeft in elk geval bijzonder weinig te maken met de waarde ervan. Want de waarde ervan ligt in de mate waarin ze bijdragen aan het debat en de kwaliteit en opbrengst daarvan verhogen. Die verbetering van het debat wilde Trouw niet, het wilde uitdrukkelijk en bewust, zo blijkt nu, zelf 'het kaf van het koren ' scheiden en zo de lezers die kritische bijdragen onthouden, en dat alleen omdat de 'zin' erin niet gezien werd door de redactie. Schande over je journalistieke waarden Cees van der Laan.