Op zich is commentaar op TV-programma's natuurlijk geen nieuws en hoort het dus niet in de krant maar ergens achter een bar of keukentafel, zodat ik er niet over kan bakkeleien. Maar een heel enkele keer, zoals vandaag , moet ik er toch iets over kwijt en dat is eigenlijk omdat de brave commentator, Willem Pekelder geheten, de rubriek gebruikt voor iets anders dan Tv-commentaar.  

Willem houdt van helder zwart-wit denken:" Bij de publieke omroep zie je het RIVM, een paar virologen en het kabinet. Voor amateurs geen plaats. Terecht. Journalisten moeten hiërarchie aanbrengen in opvattingen, want niet iedere visie is evenveel waard. Wetenschap voorop." Zo, die Willem toch. Journalisten moeten Hiërarchie aanbrengen. Vele jaren geleden zag ik dat denkbeeld ook eens terug bij Yves de Smet, toenmalig hoofdredacteur en columnist bij De Morgen, toen al in handen van Van Thillo.Die bepleitte om de publieke opinie voortaan te vertalen met 'de journalisten', omdat die in feite toch de mening van het volk moesten bepalen en de mensen daar zelf niet toe in staat werden geacht; en passant pleitte hij ook maar even voor censuskiesrecht. Hiërarchie  waarbij journalisten beter geacht worden dan ander schrijvend en denkenk  volk, dat zou Willem toch niet bedoelen, dat zou toch immers wel erg ver van deze tijd af zijn, of niet dan?

Willem: "Op het internet daarentegen bestaat dat kwaliteitsfilter niet en is elke mening van even groot gewicht. Of die nu ergens op gestoeld is of niet, maakt niet uit, ik vind iets, dus het is waar. Aldus trekt een heel digitaal leger aan Bolsonaro's in spe ten strijde tegen de anderhalve meter maatregel. Influencers heten ze. Normaal gesproken zijn het holle verlengstukken van de marketingindustrie en proberen ze ons producten aan te smeren waarvan we niet weten dat we ze nodig hadden."

Pardon?

Als ik het dus goed begrijp ben ik dan, net zogoed als die lullige internet-figuren van de New york times, de Huffington Post, the independent, Joop, The Atlantic Post, Apache , Follow the Money, en nog onnoemelijk veel anderen die zich uit de naad werken om iets uit te zoeken en iets zinnigs te schrijven, een hol verlengstuk van de marketingindustrie. En waarop is die opvatting wel beschouwd gebaseerd? Op een term, een door de kranten uitgevonden term, en wel die van 'Influencer'. Zouden de journalisten van dit land eigenlijk wel weten wat die betekent? 

Ik zal het ze uitleggen: "Beinvloeder", dat is zoiets als wat jullie alle dagen doen met jullie berichtgeving, iets poneren en dan zorgen dat de lezer dat gaat overnemen. Als ik het goed begrijp dan is het ampele feit dat iemand als niet-journalist het waagt een mening te hebben al voldoende reden om hem onder te brengen bij de half-criminele groep van de "influencers", degenen die het wagen om in een zich democratisch noemend land een eigen mening te vormen, en , nog erger, die naar buiten te brengen.

Dat in de huidige tijd, waarin het gelukkig mogelijk is geworden voor iedereen om zich te laten horen en mee te praten in een open en democratisch debat, er nog ergens in een stoffig oud kantoor bij het allerachterste bureau nog iemand zit die, verscholen achter zo een grote groene bureaulamp, denkt dat er buiten de krant niemand iets zinnigs kan schrijven, dat is voorstelbaar. Er zijn immers ook vijftig jaar na de oorlog nog japanse soldaten in de rimboe gevonden die dachten dat het nog oorlog was. 

Krantenjournalisten zouden eens moeten wennen aan het idee dat er nog anderen in de wereld bestaan die een respectabele mening kunnen hebben, en dat dat ook hoort in een democratie, en dat zij , als influencers, niet hiërarchisch  boven andere scribenten staan. De tijd van de heerschappij van het papieren woord is al lang en breed voorbij.

-----------------

Overigens, (ik kom niet graag terug op oude stukjes, dus excuus voor deze uitzondering): gezien? Van Thillo's campagne (de DPG) om het mondkapje in de verkoop te promoten (over marketingindustrie gesproken!!)  heeft schipbreuk geleden, er komt geen mondkapjesplicht. Dat kon je al aan zien komen toen his masters voice, de NRC, met de weekendkrant het mondkapje onderuitschoffelde. Het torentje had gesproken, dus Van Thillo kreeg een uitgebreide tik op de vingers en moest weer eens ervaren dat vriend Rutte toch sterker is qua mediamacht. Leerzaam dat!!