Zondag is voor mij de dag waarop ik His masters voice, de NRC lees.  Je wilt natuurlijk toch minstens een keer in de week weten wat ze in het torentje voor ons bekokstoven.
Het hoofdartikel van de voorpagina en de eerste binnenpagina's, het product waar per definitie de hoofdredactie de meeste grip heeft, wordt ingeluid met de kop 'Familieziek, de meeste besmettingen vinden nu plaats in thuissituaties. Hoe corona familie- en liefdesrelaties in de weg zit". En op pagina 2 en 3 gaat het daarmee verder " Na de feestvakantie kan oma beter niet worden geknuffeld'.  Beide artikelen bespelen het thema van de oplopende besmettingscijfers, eigenlijk voornamelijk in Amsterdam en Rotterdam, en koppelen die aan de vaststelling van Grapperhaus dat de meeste besmettingen nu uit het priveegebied van mensen lijken te komen.

Daarin krijgen vooral jongeren ervan langs. Ze zouden zich onverantwoordelijk gedragen. "Daarbij is wel nodig dat jongeren zich niet onaantastbaar wanen." En " daar ze zelf vaak niet ziek worden, zullen voorlichtingscampagnes hen moeten aanspreken op de risico's voor hun omgeving, denkt GGD arts Hintaran.'Op wat wel belangrijk voor ze is, iets van ' je wilt toch niet dat je moeder en je oma ziek worden?'"

Pardon?

Iets te kort door de bocht hoor. Wie RIVM cijfers gelooft -en onze overheid zegt altijd dat te doen- moet toch beter weten. Het aantal besmettingen loopt daarin wel iets op (niet veel vergeleken met normale griepepidemies) maar het aantal zieken niet en het aantal doden loopt terug. Dit artikel is een puur frame , bedoeld om de corona-epidemie als sociaal-psychologisch beeld in leven te houden. De werkelijkheid is dat er een heel ander nieuw verschijnsel is: mensen worden veel minder ziek van besmetting dan voorheen, en daarnaast is corona als ziekte kennelijk veel beter te bestrijden want er vallen nauwelijks slachtoffers na ziekenhuisopnames. Rutte c.s. stellen er kennelijk, gezien de toon van NRC , prijs op Corona levendig en levend te houden, maar als grote doodmaker is Corona al lang dood in Nederland.


Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

  15 april 2022 The passion, een zwaar commercieel filmproject, waarmee een slimme zakenman een poging doet gebruik te maken van de onderbuikreligiositeit onder nederlanders, die liever niet al dat gedoe in kerken willen maar wel het idee hebben dat er misschien toch ergens iets is waar ze op kunnen terugvallen: god zal ons redden. Dat doet ie niet om voor de hand liggende redenen, maar het geloof is er wel des te comfortabeler om. De promotoren van die rolprent waren er dus in geslaagd een radioprogramma voor hun kar te spannen en dat zond dus een zogenoemd ‘nieuwsitem’ uit waarin een theologieprofessor aan het woord werd gelaten om zonder enige tegenspraak te komen beweren dat het bestaan van jesus onomstotelijk was bewezen en dat daar in de wetenschappelijke wereld geen enkele twijfel over bestond. Daar word ik dan even stil van. Niet dat zo’n sukkel dat beweert maar dat dat in ...
Meer lezen
  4 april 2022   Amsterdam, wat is dat eigenlijk nu? De woonplaats van de ijdelheid en arrogantie, die zich vermomt als cultuur? Het ballingsoord van de verzamelde devianten van de wereld?   De plaats waar de politieke oligarchen van nederland hun macht ontwikkelen en vooral vasthouden? De plaats ook waar in elk cafe alle bezoekers hun gelijk verkondigen, zij het dat van niet een bezoeker het gelijk hetzelfde ia als dat van alle anderen. De plek waar arrogantie een eerste vereiste is om serieus genomen te worden. De stad van het grote verhaal en de kleine waarheid. De stad waarvan elke bewoner weet dat de rest van het land   haar niet geloofwaardig vindt. De stad waar 90% van alle journalisten wonen, en de stad waar politiek wel uitgelegd moet worden omdat daar de eigen familie woont. De stad waar elke intellectueel denkt dat zij/hij alleen maar niet begrepen wordt door zijn medelanders omdat die nu eenmaal niet in amsterdam wonen. De stad ook v...
Meer lezen
  6 april 2022   ‘Ziek’, dat is toch een raar begrip.   Natuurlijk, als al die lui die zich docter   in de medische wetenschappen noemen zich op jou storten, weten ze wanneer je ziek bent. Dat weten ze natuurlijk eigenlijk juist niet, maar ze lezen standen af, standen op bloedschalen, standen op scanmachines, standen op thermometers, op bloeddrukmeters, standen, standen, standen. En dan is het bepaald: je bent een verzameling standen geworden.   Dan zoeken ze in hun   handboeken of in hun herinnering daaraan waar die standen voor staan ,en dan bepaalt het handboek dus of je ziek bent. Niemand die dan nog weet wat dat ziek zijn is, maar het handboek zegt het en dus is het zo.   Daar zit je dan en beetje lullig bij: rode konen van de koorts, rillend en bibberend en rolberoerd en je denkt: ‘dat had ik je zo ook wel kunnen zeggen’. En toch is dat geruststellend: ze zeggen gewoon dat het niet meer is dan dat, nothing to worry about...
Meer lezen