2 april 2022

 

Eindelijk, daar ben ik weer.

1 april 2022

 

Het is vandaag 1 april 2022, de dag waarop de  uitspraken voor de enige keer van alle dagen in een jaar niet waar hoeven te zijn. Was het maar altijd zo.

Het hele jaar zuchten we onder het juk van de waarheid. Waag het eens iets uit te slaan dat niet ’waar’ is. Wee degene die daarop; betrapt wordt. De smet van de onwaarheid jaagt ons op, we vluchten ervoor als de schaduwen voor het echte beeld dat ze weerspiegelen.

 

De waarheid is onze geselroede. Las vanmorgen een stukje van bert van de Braak, in het onvolprezen ’t parlement’. , het clubrubriekje voor de politieke elite. Bert beklaagde zich , hij treurde over het verlies van respect voor DE waarheid.  In z ijn volle overtuiging dat er een onzichtbaar spiritueel corps is, dat tussen ons in staat en scheidsrechterlijk de waarheid belichaamt, verschroeide hij met zijn hete banbliksems de aarde onder de voeten van hen die deze godheid niet aanbaden. Fake nieuws, ketterijen tegen de ‘democratie’ en  alles wat het gepeupel maar uit zijn holle brein kan persen , niets was er wat aan bert’s guillotine vermocht te ontsnappen. Zelfs de hoofdredacteur van de volkskrant, pieter van der klok, aangestelld door de nederlandse  murdoch ‘christian van Thillo’ , werd er bij gehaald om te onderstrepen hoezeer de ‘waarheid’ wel te vertrouwen was als onze geestelijke leidsman en vooral niet verlaten mocht worden zoals die onbetrouwbare ex-katholieken hun pastoors hadden verlaten.

Het kwam die vrome bert blijkbaar niet in de gedachten dat hij van de waarheid al net zo een god maakte als al die goden die we de laatste vierduizend jaar weer overboord hebben gekieperd. En , wat erger is, al even onbetrouwbaar en ingebeeld.

 

Wij mensen worden niet wijzer. Toen die arme benedict de spinoza voorzichtig opperde (met een teveel aan historische kennis, die hij beter onder zijn hoofdkussen had kunnen laten) dat god misschien eigenlijk en als je er goed bij nadacht eerder de logos was, de orde van het zijn, dan een soort tovenaar in de wolken, werd hij bijkans gelyncht zoals bert nu graag met al die waarheidsloochenaars zou doen. God was de waarheid, zo werd benedict op hoge toon onderwezen, en niet en of andere ingebeelde samenhang in de natuur van het zijn. En bendict had ook wel een beetje pech: zijn god kon je niet aanwijzen, en die van de dominees hing aan alle muren van de kerken. En stond in de bijbel.

 

Die waarheid toch, dat olijke duiveltje van ons bestaan.  Vorige week nog hoorde ik een uiteraard tot filosoof en expert benoemde dame  op de radio zeggen dat het beleid wetenschappelijk gemaakt was, en dan weet je hoe brlangrijk het is om ‘wetenschappelijk’ te zijn. Niet omwille van de wetenschap, maar dan heb je ht geloof aan je zijde.  Zo een sukkel als rutte, die, als hij de weg kwijt is, niks anders weet te zeggen dan dat hij de wetenschap heeft geraadpleegd. Als god het zegt, dan is het goed. Als wij een wat ander oordeel hebben , gaat het er niet om of dat andere oordeel terecht is, maar dat het god weerspreekt, de wetenschap, de waarheid.

 

Tjs, dan maar liever geen waarheid wat mij betreft.

 

 

Maarten